"SZRENICA" - Prywatne schronisko górskie

www.szrenica.pl

    

     

Schronisko położone na wysokości 1362 m n.p.m., na szczycie Szrenicy (opis szczytu zobacz w zakładce - grzbiety, szczyty i przełęcze).
Powstanie schroniska związane jest z sytuacją polityczną jaka zaistniała po I wojnie światowej. W 1921 roku, władze czeskie ograniczyły uprawnienia byłych właścicieli i dzierżawców górskich schronisk po swojej stronie. Tak było w przypadku schroniska Vosecká bouda, które znajduje się niedaleko Szrenicy. Ówczesnemu, niemieckiemu dzierżawcy nie przedłużono koncesji na jego prowadzenie co spotkało się z wielkim oburzeniem niemieckiej części mieszkańców Karkonoszy. Stąd pomysł by w odwecie postawić własne (niemieckie) schronisko. Budynek powstał w obecnym miejscu , w latach 1921-22, a uroczyste otwarcie z wielką oprawą odbyło się 19 grudnia 1922 roku. Nadano mu wówczas imię Niemców Sudeckich. Schronisko było modernizowane, między innymi doprowadzono tu elektryczność ze Szklarskiej Poręby.
Po II wojnie światowej schronisko zostało przejęte przez Dolnośląskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze, później przez Orbis i w końcu przez PTTK. W latach 50 -tych w obliczu częstych zmian na stanowisku kierownika, schronisko zaczęło podupadać. Świadczyć o tym może fakt stałej, malejącej liczby miejsc noclegowych. Ze 100 miejsc, liczba ta spadła w 1967 roku do zaledwie 10 plus 30 w części gastronomicznej. To samo dotyczyło standardu usług. Tego samego roku schronisko zostało zamknięte ze względu na zły stan techniczny. W styczniu 1972 roku, w schronisku wybuchł pożar, który zniszczył 70% powierzchni dachu. Rozpoczęty remont w 1973 roku trwał i trwał. Dopiero w 1992 roku obiekt kupili prywatni właściciele – rodzina Państwa Kłopotowskich. Jeszcze tego samego roku, w 70 rocznicę powstania schroniska, 19 grudnia zostało uroczyście otwarte i służy turystom do dziś.

     

Obecnie posiada 90 miejsc noclegowych. Znajdują się tu trzy sale jadalne oraz sala, w której można zorganizować różne imprezy jak: zabawy sylwestrowe, seminaria, konferencje itp. Jest bardzo czyste i pomimo wielkości panuje tu miły i górski klimat.
Schronisko słynie ze smacznej, domowej kuchni, a daniem firmowym są naleśniki z serem, jagodami i śmietaną.
W sezonie przeżywa prawdziwe oblężenie turystów, a to za sprawą bardzo łatwego dostępu - poniżej schroniska znajduje się górna stacja wyciągu krzesełkowego ze Szklarskiej Poręby.
Ponadto w rejonie schroniska znajduje się obserwatorium meteorologiczne Uniwersytetu Wrocławskiego.

dojście
:
- ze Szklarskiej Poręby - szlak czerwony – 2 ½;
- ze Szklarskiej Poręby – wyciągiem krzesełkowym – ½ h.

szczegóły na stronie  www.sudetylift.com.pl



Schronisko PTTK „NA HALI SZRENICKIEJ”

www.hala-szrenicka.com

    

     

Schronisko położone na hali o tej samej nazwie, pomiędzy dwoma szczytami: Kamiennikiem i Szrenicą. Od schroniska na Szrenicy dzieli je ok. ¼ h marszu. Źródła podają, że znajduje się na wysokości 1195 m n.p.m., a na pieczątce schroniska jest 1250 m n.p.m.

Sama Hala Szrenicka była znana już w średniowieczu, kiedy to Walończycy poszukiwali tu szlachetnych kamieni, przede wszystkim ametystów.

Pierwszy budynek, na miejscu obecnego schroniska, powstał w 1786 roku. Była to zwykła buda pasterska, którą nazwano „Nowa Buda Śląska”. W XIX wieku Hala Szrenicka stała się miejscem, które odwiedzało coraz więcej gości (turystów). Wymusiło to zmianę profilu działalności budy. Wkrótce buda została przekształcona w gospodę, a potem w schronisko. W 1820 roku znajdowały się już dwa budynki. Ruch turystyczny wzrósł jeszcze bardziej, kiedy w 1869 roku wybudowano drogę. W 1846 roku obok budy postawiono tzw. dom letni, który nawiązywał swym wyglądem i standardem do typowego obiektu turystycznego. W latach 1894-95 przebudowano cały obiekt, za wzór wzięto schronisko Pertrova bouda. Znajdowały się tam pokoje gościnne na 70 osób, a jadalnia mogła pomieścić 80 -100 osób. W 1905 roku schronisko spłonęło. Już następnego roku ponownie oddane je do użytku. Następnie kilka razy modernizowane i rozbudowywane. Przed II wojną światową miało standard luksusowego hotelu górskiego.
Po wojnie, przez krótki czas służyło jako strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza. Przejęte przez PTT, późniejszy PTTK, jeszcze w latach 40-tych stał się jednym z głównych obiektów bazy turystycznej w rejonie Szklarskiej Poręby. Ciekawostką jest fakt, że schronisko zmieniało 4-krotnie swoją nazwę. Było nazywane „Pod Kopą Wodną”, „Pod Szrenicą”, „im. Jana Kasprowicza”. Od 1950 roku nosi dzisiejszą nazwę.

Doskonałe warunki śniegowe Hali Szrenickiej miały i mają wpływ na funkcjonowanie schroniska. Dawniej znane i popularne były zjazdy rogatymi saniami doliną Kamieńczyka. Na początku XX wieku powstał tu tor bobslejowy, a w dniach 7-8 stycznia 1922 roku na trasie z Hali Szrenickiej do Wodospadu Kamieńczyka odbyły się pierwsze w Niemczech zawody saneczkowe. W 1949 roku uruchomiono w okolicy wyciąg narciarski. Dach schroniska zimą był wykorzystywany jako pierwsza w granicach Szklarskiej Poręby – skocznia narciarska.
Obecnie schronisko posiada 110 miejsc noclegowych w pokojach o różnym standardzie.
Jego znaczenie znacznie rośnie zimą, gdzie znajduje się wypożyczalnia i punkt obsługi narciarzy. Dodatkowo rośnie liczba narciarzy poprzez uruchomienie wyciągu kanapowego (6-osobowy), „Karkonosze Express”, który wywozi narciarzy wprost na Halę i w rejon schroniska.
Schronisko posiada saunę fińską, gdzie odpłatnie można się zrelaksować po turystyczno-narciarskich wojażach.

 
dojście:
- ze Szklarskiej Poręby - szlak czerwony – 2 h;
- ze Szklarskiej Poręby wjazd wyciągiem na Szrenicę i stąd zielonym szlakiem lub czerwonym – ¼ h;
- z Przełęczy Szklarskiej - szlak zielony – 2 h.

 

Schronisko „POD ŁABSKIM SZCZYTEM”

www.labskiszczyt.pl

     

     

Schronisko położone jest na wysokości 1168 m n.p.m., na krawędzi Łabskiego Kotła. Należy do jednych z nielicznych schronisk, gdzie panuje prawdziwie górska atmosfera, z daleka od zgiełku, krzyków i niedzielnych turystów.
Pierwsza budowla, która powstała tu już w 1632 roku, to strażnica graniczna, przy jednej z najstarszych dróg wiodących przez Karkonosze – Czeska Ścieżka. Miała ona pełnić również funkcję punktu kontrolnego ze względów sanitarnych, dla zapobieżenia rozprzestrzenianiu się epidemii. Po latach, w XVIII wieku służyła jako buda pasterska, potem myśliwska.
Z czasem, jak to miało miejsce w innych częściach Karkonoszy, wraz ze wzrostem gości, budynek zaczął świadczyć usługi turystyczne. Otrzymał wówczas nazwę Budy Eliasza (od nazwiska właściciela), a następnie „Śląska Buda” i „Stara Śląska Buda” (po wybudowaniu schroniska na Hali Szrenickiej). Zimą 1914 roku schronisko spłonęło. Szybko je odbudowano i w 1915 roku oddano je do użytku. W okresie międzywojennym, w 1938 roku dobudowano drugi budynek. Po wojnie, przez krótki czasu służył jako dom wypoczynkowy „Piast”. Dzisiejsza nazwa schroniska została nadana w 1950 roku.
Aktualnie schronisko posiada 39 miejsc noclegowych w pokojach 1-6 osobowych. Drugi budynek, stojący obok pełni rolę stacji GOPR.

Najważniejszym atutem schroniska jest jego autentyczna, „schroniskowa” atmosfera. Drewniany budynek i jego zielony dach, jeszcze bardziej wtapia go w górski krajobraz. Po wyjściu ze schroniska, naszym oczom ukazuje się wspaniały widok na Szklarską Porębę, Kotlinę Jeleniogórską i Góry Izerskie. Nocą z okien schroniska można podziwiać, pięknie oświetlone miejscowości u stup Karkonoszy.
O tym, że schronisko posiada swój klimat i w pełni zadowoli górskiego turystę, niech świadczy fakt, że w 2009 roku zajęło ono czwarte miejsce w rankingu schronisk górskich, ogłoszonym przez magazyn górski „npm”.  Dwa lata później, w II edycji rankingu schronisko zajęło piąte miejsce, a więc wciąż znajduje się w ścisłej czołówce.
 
Rejon schroniska to ważny węzeł szlaków turystycznych:
- żółty szlak - prowadzi stąd w rejon stacji przekaźnikowej nad Śnieżnymi Kotłami – 1 h, a dalej na czeską stronę np. do schroniska Labská bouda;
- zielony szlak - Ścieżka nad Reglami do Śnieżnych Kotłów – ½ h, na Mokrą Przełęcz – ¾ h;
- czerwony szlak - do Rozdroża pod Wielkim Szyszakiem – 1 ½ h , a dalej niebieskim szlakiem w kierunku południowym na Przełęcz pod Śmielcem – ¾ h, na północ do Michałowic – 1 ½ h lub jeszcze dalej do Piechowic, można również zejść niebieskim szlakiem (dawna Czeska Ścieżka) do Wodospadu Szklarki – 2 h.

dojście
:
- ze Szklarskiej Poręby Górnej – szlak żółty – 2 ¼ h.


Schronisko „KOCHANÓWKA”

www.kochanowka.wszklarskiej.net

    

    

Schronisko położone na wysokości 510 m n.p.m., nieopodal Wodospadu Szklarka – drugiego co do wysokości wodospadu w polskich Karkonoszach (opis wodospadu zobacz w zakładce o wodospadach). Znajduje się powyżej ujścia potoku Szklarki do rzeki Kamienna.

Duża popularność wodospadu wśród gości, później turystów spowodowała wybudowanie w tym miejscu w I połowie XIX wieku skromnego bufetu, w którym można było się posilić. Ówczesny właściciel tych ziem wybudował drogę prowadzącą do wodospadu, a w 1868 roku gospodę. Pobyt gościom uatrakcyjniał (za odpowiednią opłatą), otwieraniem zasuwy ponad wodospadem, tym samym zwiększał ilość przepływającej wody. W 1891 roku gospoda spłonęła. Odbudowa trwała kilka lat. Uroczyste otwarcie miało miejsce w 1897 roku. Gospoda nie prowadziła noclegów, świadcząc jedynie wyżywienie.
Po II wojnie światowej pierwszym, powojennym gospodarzem został Marek Kochan (stąd wzięła się dzisiejsza nazwa). Obecnie schronisko świadczy usługi noclegowe, posiada 12 miejsc w pokojach 2-4 osobowych.
Obok schroniska znajduje się platforma widokowa, z której można podziwiać wodospad.
Ponadto znajdują się tu stragany z górskimi i nie tylko górskimi, pamiątkami.
Niestety, reklamy które widnieją dookoła schroniska psują jego zewnętrzny, górski wizerunek. Bardziej liczą się naleśniki, gofry i pierogi niż góry – wielka szkoda!
Ze względu na łatwy dostęp, miejsce to, a i przy okazji schronisko są licznie oblegane przez turystów, zwłaszcza tzw. „jednodniowych”. Prawdziwy nastrój górskiego schroniska można zaznać w godzinach wieczornych, kiedy liczba turystów spada do minimum.
 

Więcej przeczytasz w literaturze, którą polecamy oraz na stronie schroniska, chociaż jak na razie strona jest nieaktywna!

dojście
:
- ze Szklarskiej Poręby Górnej – szlak zielony - wzdłuż rzeki Kamienna obok wspaniałych skalnych form – 1 ¼ h;
- ze Szklarskiej Poręby (Osiedle Marysin), dolna stacja wyciągu krzesełkowego na Szrenicę – szlak czarny – 1 ¼ h.


Prywatne schronisko „KAMIEŃCZYK”

www.schroniskokamienczyk.pl

     

     

Schronisko położone na wysokości ok. 830 m n.p.m., nieopodal Wodospadu Kamieńczyka – najwyższego wodospadu w polskich Karkonoszach (opis wodospadu zobacz w zakładce o wodospadach).

Historia powstania tu schroniska wiąże się właśnie z wodospadem. To on przyciągał już w średniowieczu pierwszych poszukiwaczy skarbów oraz rozmaitych zbieraczy ziół. Wodospad stał się jednym z ważniejszych punktów w programie pobytu w Szklarskiej Porębie gości, a później turystów. Miejsce to zostało jeszcze bardziej spopularyzowane, kiedy w latach 1848-49 wybudowano drogę z Piechowic do huty „Józefina”. Od huty dalej prowadziła droga na Halę Szrenicką obok wodospadu. W następnych latach wybudowano dogodne dojście ze Szklarskiej Poręby. Źródła podają, że już wówczas w rejonie dzisiejszego budynku znajdowało się małe schronisko, które świadczyło usługi gościom. W latach 1923-24 schronisko to zostało znacznie rozbudowane, oferując 20 pokoi z 35 łóżkami i jak na owe czasy było dość komfortowe. Z inicjatywy ówczesnego właściciela Franza Adolpha, zasłużonego dla rozwoju sportów zimowych w Karkonoszach, w pobliżu schroniska powstał tor bobslejowy z wyciągiem, który mógł ciągnąć sanki wraz z pasażerem oraz skocznia narciarska na Owczych Skałach.
Po II wojnie światowej, początkowo w schronisku urządzono strażnicę WOP, a następnie dom wczasowy „Kamieńczyk”. W 1984 roku, podczas kapitalnego remontu doszło do pożaru, który strawił cały budynek.
W 1985 roku Państwo Sieleccy udostępnili ten teren dla turystów. Początkowo stanęła tu budka, potem skromny bufet, a w 1997 roku stanęło obecne schronisko (otwarte 22 czerwca). Warto dodać, że jest to pierwsze, prywatne schronisko, wybudowane od podstaw w powojennej historii, polskiej części Karkonoszy.
W 1999 roku nieopodal schroniska, wybudowano dość duży obiekt „Szałas Sielanka”, który świadczy usługi dla zorganizowanych grup jak i indywidualnych turystów.
Obecnie schronisko posiada 19 miejsc noclegowych, w pokojach 2-3 osobowych i z racji położenia obok sztandarowego wizerunku polskich Karkonoszy WODOSPADU, bardzo licznie odwiedzane.

dojście:
- ze Szklarskiej Poręby Górnej – szlak czerwony – ¾ h;
- ze Szklarskiej Poręby (Osiedle Marysin), dolna stacja wyciągu krzesełkowego – szlak czarny, dalej szlak czerwony – ½ h.