Rainerowa chata (Schronisko Rainera)

Telefon kom. +421 907-91055

     

Najstarsze, z do dziś istniejących w Tatrach schronów turystycznych.
Położone na Staroleśnej Polanie (Starolesnianska pol’ana), poniżej Hrebienoka (Siodełko).

Nieduży kamienny budynek kryty gontem. Zbudował go w 1865 roku Johann Georg Rainer, ówczesny dzierżawca Starego Smokowca. Budynek miał służyć gościom i turystom, którzy docierali do Wodospadów Zimnej Wody a nie mieli gdzie się zatrzymać by odpocząć przed dalszą wędrówką.

Było to najstarsze schronisko po południowej stronie Tatr, a drugie w całych Tatrach (po schronisku Homolacsa nad Morskim Okiem). Schronisko to służyło turystom przez 19 lat, do czasu, kiedy obok na polanie postawiono, najpierw leśniczówkę wspólnoty leśnej ze Starej Leśnej (Stará Lesná) a potem utworzeniu na jej bazie dużego, zagospodarowanego przez cały rok Schroniska pod Kozicą (Chata Kamzik). Zamieniony na skład opału, przeżył swego następcę, bowiem Schronisko pod Kozicą w 1980 roku zostało rozebrane.

W latach 1982-83 Rainerowa Chata została odnowiona, ale stała pusta. W 1997 roku Peter Petras, tragarz górski i nauczyciel z Kieżmarku, wydzierżawił budynek od TANAP-u i własnymi siłami przeprowadził remont. Obecnie prowadzi w nim punkt informacji turystycznej i skromny bufet. Nie oferuje noclegów. Ponadto urządził w środku ekspozycję dotyczącą historii przewodnictwa i tragarzy tatrzańskich.

Dojazd – dojście:

· do Tatrzańskiej Łomnicy samochodem, autobusem komunikacji SAD lub kolejką TEŻ z Popradu i stąd – szlak niebieski – 2 godz.;

· do Tatrzańskiej Leśnej samochodem, autobusem komunikacji SAD lub kolejką TEŻ i stąd – szlak żółty – 1 godz. 20 min., dalej – szlak zielony – 6 min.;

· do Starego Smokowca samochodem, autobusem komunikacji SAD lub kolejką TEŻ z Popradu, Tatrzańskiej Łomnicy i stąd – szlak zielony przez Hrebienok (Siodełko) – 1 ½ godz.;

· na Hrebienok (Siodełko) można wjechać kolejką szynową (zobacz zakładkę rozmaitości – to warto wiedzieć – kolejki i coś jeszcze) 7 minut i dalej - szlak zielony – ½ godz.


Ważniejsze atrakcje turystyczno – krajoznawcze:

·  wodospady Zimnego Potoku (Studenovodské vodopády) – zespół niewysokich ale potężnych siklaw, jakie Zimna Woda tworzy na progach skalnych doliny. Wodospady rozciągają się na długości 1,5 km z rozpiętością pionową ok. 250 m. Idąc od dołu potoku mijamy po kolei Długi Wodospad (Dlhý vodopád), składa się z ciągu mniejszych wodospadów, drugi to Wielki Wodospad (Vel’ky vodopád), czasem zwany Średnim lub Pośrednim, spada z progu skalnego ok. 13 m wysokości, można go podziwiać z mostku, który jest przewieszony nad potokiem. Przez mostek biegnie szlak turystyczny. Kolejny to Skryty Wodospad (Skrytý vodopád) i zgodnie z nazwa jest ukryty w gęstym lesie. Huragan (kalamita) z listopada 2004 roku sprawił, że można go dostrzec pomiędzy okaleczonymi przez żywioł drzewami. Czwarty od dołu to Mały Wodospad (Malý vodopád), ciągnie się kaskadą kilku mniejszych wodospadów. Kolejny, to Troisty Wodospad (Trojitý vodopád), też ukryty w lesie. Ostatni, najwyżej położony jednocześnie najładniejszy, to Wyżni Wodospad, różnie nazywany, Olbrzymi Wodospad, dawniej też Wielki (Obrovský vodopád), który spada wąską skalną rynną z wysokości 20 m – najlepiej widoczny z metalowego mostku, którym biegnie czerwony szlak „Tatrzańska Magistrala”;

·  obejrzenie wystawy opowiadającej o historii przewodnictwa i tragarzy tatrzańskich.


Znakowane przejścia do okolicznych schronisk:

· do schroniska Bilίkova chata (Schronisko Bilίka) – szlak zielony – ¼ godz.;

· do schroniska Chata Zamkovskeho (Schronisko Zamkowskiego) – szlak zielony, niebieski na Polanę Kamzik – ¼ godz., stąd – szlak czerwony „Tatrzańska Magistrala” – ¾ godz.; (obok Olbrzymiego Wodospadu);

· do schroniska Zbojnicka chata (Schronisko Zbójnickie) – szlak niebieski – 2 ½ godz.