Téryho chata (Schronisko Téry’ego)


Telefon: +421 52-4425245
Telefon kom. +421 905-893233

www.teryhochata.sk
teryhochata@gmail.com  

     

     

Najwyżej położone schronisko w Tatrach, czynne przez cały rok, popularna „Terinka”.
W 1999 roku obchodziło 100 rocznicę powstania.

Schronisko położone w Dolinie Pięciu Stawów Spiskich (Kotlina Piatich spišských plies), górne piętro Doliny Małej Zimnej Wody (Malá Studená dolina).

Schronisko zostało zbudowane w latach 1898-99 przez Węgierskie Towarzystwo Turystów (MKE) i było wówczas najwyżej położonym schroniskiem w Tatrach (do 1933 roku, kiedy wybudowano Chatę pod Rysami). Inicjatorem budowy był Ődőn (Edmund) Téry, węgierski działacz turystyczny, jeden z pionierów nowoczesnego taternictwa, między innymi pierwszy zdobywca Pośredniej Grani (Prostredný hrot) i Durnego Szczytu (Pyšný štit). Na jego cześć schronisko nazwano jego imieniem.

Materiał budowlany (51 000 kg) wynoszono na plecach. Autorem projektu i zarazem jednym z inwestorów był architekt Gedeon Majunke. Budynek początkowo posiadał 4 izby, w każdej po 4 łóżka. Powiększone w 1932 roku, parokrotnie modernizowane. Po MKE schronisko przejął spiski Karpathenverein, któremu z kolei w 1929 roku odebrał Klub Czechosłowackich Turystów (KČST). Po II wojnie światowej w 1950 roku budynek otrzymał drewnianą przybudówkę, jako ochronę od wiatru i zimna.

Ostatnią rozbudowę schroniska przeprowadzono w latach 1979-82, a remont w 1984-86, podczas którego wybudowano oczyszczalnię ścieków. Duży wkład pracy w przeróbki miały ochotnicze brygady taternickie, których pracami kierował taternik i pisarz Belo Kapolka. Od 1994 roku w schronisku gospodarzy Miro Jίlek, syn zasłużonego, tatrzańskiego „chatara”. Dokończył on budowę małej elektrowni wodnej na wypływie z Pośredniego Stawu Spiskiego.

W 1999 roku obchodzono uroczyście 100 rocznicę powstania schroniska, było ponad 200 zaproszonych gości, w tym byli gospodarze. Przy wejściu do chaty odsłonięto tablicę poświęconą pamięci Belo Kapolki. W roku 2005 i 2010 zamontowano kolektory słoneczne. Od jesieni 2005 roku działa oświetlenie elektryczne. W 2006 roku, w 150 rocznicę urodzin Ődőna Téryego, w jadalni odsłonięto tablicę poświęconą Téryemy i Gedeonowi Majunke.
Całe zaopatrzenie schroniska wynoszone jest przez tragarzy – (zobacz zakładkę – rozmaitości-to warto wiedzieć-tatrzańscy tragarze).

Dojazd – dojście:

· dojazd samochodem, autobusem komunikacji SAD lub kolejką TEŻ do Starego Smokowca, skąd – szlak zielony na Hrebienok (Siodełko) – 1 godz., dalej – szlak czerwony „Tatrzańska Magistrala” do schroniska Zamkowskiego (Zamkovského Chata) – 1 godz. i stąd – szlak zielony – 1 godz. 40 min do schroniska;

· można wjechać kolejką szynową na Hrebienok – 7 min. jazdy, skracając marsz prawie o godzinę.

Ważniejsze atrakcje turystyczno – krajoznawcze:

· Dolina Pięciu Stawów Spiskich i wspaniałe wysokogórskie otoczenie;

· przejście przez Lodową Przełęcz (Sedielko) – 2372 m n.p.m. – najwyżej położona przełęcz, przez którą prowadzi znakowany szlak turystyczny do Doliny Jaworowej – szlak zielony – 1 ½ godz.;

· przejście przez Czerwoną Ławkę (Priečne sedlo) – 2352 m n.p.m. do Doliny Staroleśnej (Vel’ka Studená Dolina) do schroniska Zbójnickiego (Zbojnίcka chata) – szlak zielony – ½ godz., dalej – szlak żółty – 2 ½ godz. tzw. „Ostrawska Perć”, najtrudniejszy szlak po słowackiej stronie Tatr Wysokich, szlak jednokierunkowy!, wyłącznie od schroniska Téry’ego do schroniska Zbójnickiego, na szlaku najdłuższy łańcuch , ponad 100 m długości;

· możliwość przejścia z uprawnionym przewodnikiem (odpłatnie) przez Baranią Przełęcz do Doliny Kieżmarskiej, do schroniska przy Zielonym Stawie Kieżmarskim, przejście to połączone jest z wejściem na Baranie Rogi – 2526 m n.p.m.

Znakowane przejścia do okolicznych schronisk:

· do Schroniska Zbójnickiego, przez Czerwoną Ławkę – szlak zielony – ½ godz., dalej – szlak żółty – 2 ½ godz.;

· do Schroniska Zamkowskiego – szlak zielony – 1 ¼ godz.


Schronisko widziane okiem aparatu